Jesteś obserwowany.
Rząd ma tajny system.
Maszynę, która codziennie cię szpieguje.
Wiem, bo sam ją zbudowałem.
Zaprojektowałem ją, by wykrywała akty terroru,
lecz ona widzi wszystko.
Brutalne zbrodnie z udziałem zwykłych ludzi.
Takich jak ty.
Rząd uznał te przestępstwa za nieistotne.
Nic by nie zrobili, więc postanowiłem sam się tym zająć.
Lecz potrzebowałem partnera.
Kogoś, kogo umiejętności mogą im zapobiec.
Ścigani przez władze, działamy w tajemnicy.
Nigdy nas nie znajdziesz.
Lecz jeśli wyskoczy twój numer, nieważne, czy jesteś ofiarą, czy sprawcą,
my znajdziemy ciebie.
przetłumaczone przez aboud.pl@outlook.com http://www.facebook.com/aboudpl.ch.m
Person of Interest [1x04] Cura Te Ipsum
Widzę go, gdy tylko zamykam oczy.
Nie przestanie. Może ja już nie żyję.
Na trójkę z nim. Drugie drzwi po lewej.
- W porządku. - Dziękuję.
Pan Davidson z ósemki potrzebuje morfologii, EKG i przenośnego rentgena klatki,
a dzieciaka z piątki trzeba pozszywać. Ma 4-centymetrową ranę głowy.
A co z tym z czwórki? Czeka już trzy godziny.
Dziękuję.
Wygląda pani na zabieganą. Miałem nadzieję tego uniknąć.
Przepraszam, że musiał pan czekać. Jestem dr Tillman.
Jak się pani miewa?
Doświadczył pan bólu pleców.
Mój lekarz gra w golfa na Kajmanach.
Potrzebna mi tylko nowa recepta na środki przeciwbólowe.
Jak bardzo boli w skali 1-5?
W dobry dzień na trzy. Ale dzisiejszy dzień nie jest dobry.
Proszę ścisnąć moje dłonie.
Sądząc po przeszczepach kości,
przeszedł pan zabieg spondylodezy jakiś...
- rok, dwa lata temu? - Tak.
Jeśli bóle są przewlekłe, istnieją inne sposoby leczenia.
Jak został pan ranny?
Długa historia.
Liczyłem, że mogłaby pani dać mi receptę.
Powinien pan przejść kompleksowe badania.
Tomografię, rezonans...
ale że jest pan najgrzeczniejszym pacjentem od tygodnia,
zrobię wyjątek.
To dawka na trzy dni.
Jeśli ból nie ustąpi, musi pan wrócić.
W porządku, dr Tillman. Mam wszystko, czego potrzebuję.
Obowiązki wzywają.
- Niech się pan trzyma. - Dzięki.
- Maszyna wypluła nowy numer? - Megan Tillman.
Ukończyła szkołę medyczną Columbia jako najlepsza w klasie
i od rezydentury nie opuściła ani dnia pracy.
Idę na lunch, Doug. W razie czego wywołaj mnie przez pager.
80 godzin tygodniowo spędza w szpitalu.
Nie ma faceta, mieszka sama.
Dziękuję.
- Przepraszam. - Nic się nie stało.
Ktoś ze szpitala ma z nią problem?
Żadnych skarg ani pozwów o błąd w sztuce.
Wydaje się przyjacielska i lubiana.
Więc nie mamy pojęcia, czemu maszyna ją wybrała.
Chodź z nami na drinka. Nawet pracoholikom potrzeba wolnej nocy.
Raczej odpoczynku. Idę do domu i uderzam w kimono.
- W porządku. - Innymi słowy...
Musimy ją obserwować cały czas, żeby dojść, jakie ma kłopoty.
Jeśli chce pan podwyżki, panie Reese, wystarczy tylko poprosić.
Pani doktor zaczyna zmianę o 6:00, tak?
Tak, a co?
Chyba zmieniła zdanie co do wieczornego wypadu.
Taka dziewczyna jak ty nie powinna siedzieć sama.
A taki facet jak ty powinien uważać, gdzie kładzie łapy.
Brawo, Finch.
Mam tu typa ze spluwą.
Skarbeńku!
Boże, proszę... Tylko nie w twarz!
Wszystko gra?
- Co się stało? - Musiałem zrobić pit stop.
Chwila.
Pan Wall Street...
- Drugi raz go dziś widzę. - Na pewno?
Wpadł na Tillman przy aucie z żarciem.
Spróbujmy się odwdzięczyć.
- Sorry, koleś. - Uważaj.
Nazywa się Andrew Benton.
Nosi benzodiazepinę...
Pigułki gwałtu.
Randkowy narkotyk gwałtu.
Właśnie znaleźliśmy zagrożenie, Finch.
Nie tylko my śledzimy dr Tillman.
Pani doktor opuściła klub około 3:30.
W szpitalu pojawiła się przed wschodem słońca.
Zajmowała się skręconą kostką, atakiem serca i rozcięciem ręki.
Pracowała bez wytchnienia, nie licząc przerwy na kawę.
- Poświęca się. - Nie tylko swojej pracy.
Popytałem barmana.
Imprezowała w tym klubie praktycznie co wieczór.
- Podwójne życie? - I niebezpieczne.
Zwróciła na siebie niechcianą uwagę.
Pełne nazwisko to Andrew William Benton.
Bankier inwestycyjny w Hudson Liberty Financial.
- Notowany? - W zasadzie nie,
ale ciągnie się za nim seria zarzutów.
Prześladowanie, nękanie, napaść na tle seksualnym.
Nigdy formalnie nie oskarżony.
Pasuje do profilu drapieżcy seksualnego.
Sądzę, że wybrał Tillman na swoją kolejną ofiarę.
Wszedłem.
Coś niezwykłego?
Lubi zaznaczać swoje terytorium.
Nie ma ekspresu do kawy.
Benton lubi coś mocniejszego.
Mam jego e-mail i prywatne pliki.
Zobaczymy, w czym jeszcze gustuje.
Co to?
Nagranie ochrony z rabunku na Centre Street?
Brał w nim udział twój były agent CIA?
Był gwiazdą.
To ten w kominiarce? Skąd wiesz?
Po prostu wiem.
Ale spójrz na to.
- Widzisz? - Tak.
- Zrobili wymianę. - Wymianę?
Przyjrzyj się. Tutaj.
Powiedział coś do tego małego.
A ten mu odpowiedział.
Masz jego nazwisko albo adres?
To praktykant adwokacki z Marmostein Ribner.
- Nazywa się Burdett. - Myślisz, że coś słyszał?
Może cię doprowadzić do twojego gościa.
Kim są te kobiety? To podboje Bentona?
- Któraś z nich to Megan Tillman? - Nie.
Nie szukał jej w sieci.
Nie sprawdzał nawet jej sąsiedztwa ani szpitala.
Nic go nie łączy z naszą panią doktor.
Jest ostrożny... metodyczny.
Może nie zawsze tak było.
Przejrzałem jego przeszłość.
Pan Benton był notowany w kampusie, ale akta zostały wymazane.
Może to rzucić trochę światła, z kim mamy do czynienia.
- Ale... - Potrzebny nam dostęp,
a ja znam kogoś, kto może pomóc.
Nie jestem zbyt zadowolony z tej umowy z detektywem Fusco.
To nasz atut.
To skorumpowany policjant, który usiłował pana zamordować.
Nie on pierwszy.
Fusco będzie grzeczny.
Pański detektyw to fajne zwierzątko, ale prędzej czy później...
odgryzie się.
Co jest? Nie dajesz rady staruszkowi?
Pójdę po nią.
Przepraszam, detektywie Fusco.
- A wy to niby kto? - Niby handlarze narkotyków,
ale grupa bardzo głupich glin ukradła nam nasz produkt.
Pogubiłem się.
- Szukacie detektywa Stillsa. - Stills zaginął,
a reszta twoich umoczonych kumpli siedzi w pace.
Zostajesz ty i koka warta milion dolców.
Chcemy naszej forsy.
Skoczę tylko do bankomatu.
Chodź, tato. Grajmy.
Za chwilę.
Nasze dzieci oglądają za dużo przemocy.
Masz łeb na karku.
Przynieś nam kasę za dwa dni, a po powrocie do domu znajdziesz w nim syna.
I każdy wygra.
Pani doktor całą noc spędziła w barze.
Na razie ani śladu Bentona.
Spędza w szpitalu 16 godzin, a potem wychodzi na całą noc.
Dlaczego? Co ją napędza?
Finch, zaczekaj chwilę.
Właśnie pojawił się obiekt.
Poproszę martini.
Długi dzień, stresująca praca, wreszcie wolne,
a upragniony spokój zakłóca jakiś ciemny idiota.
Samotna dziewczyna w barze... czego się spodziewać?
Nie o tobie mówiłem.
Jeśli nie zauważyłaś, odganiam ich tu kijem.
Naprawdę?
Cokolwiek robisz, nie proponuj, że postawisz mi drinka.
- Jestem Kate. - A ja Andrew.
- Miło cię poznać. - Czemu używa fałszywego imienia?
Właśnie miałam wyjść na świeże powietrze.
Mogę się przyłączyć?
- Dokąd teraz? - Nie wiem.
Ty tu jesteś klubowiczem.
3:00 rano, miasto kładzie się spać.
Znam takie miejsce tuż za rogiem.
Pełny barek, wygodne łóżko.
- Twoje mieszkanie. - Chcesz do mnie pójść?
Jasne.
Zrobimy, co będziesz chciała. Spędzimy razem trochę czasu, napijemy się...
A może coś mocniejszego.
Rano muszę iść do pracy, ale może następnym razem.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć.
Moment.
Co ona robi?
Nie jestem pewny, ale coś zamierza.
Finch...
To nie Benton prześladuje panią doktor, tylko ona jego.
To ja.
Wiem, że jest późno.
Teraz już wiem, że to moja wina.
Próbowałam wyrzucić to z głowy, ale nie potrafię.
Spokojnie, Lionel.
Gdy ostatnio we mnie wycelowałeś, nie wyszło ci to na dobre.
Nie powinieneś się tak zakradać. Polują na mnie zbiry z kartelu Toreros.
Toreros z Sinaloi?
Spędziłem trochę czasu w Meksyku.
Mają tam pluton egzekucyjny.
Wkurzysz ich, a twój łeb ląduje w torbie.
A ty już ich wkurzyłeś.
Masz wymazane akta Andrew Bentona?
Nawet z bonusem. Mam też raport koronera.
Cudownie.
Zrobiłem dla ciebie dużo.
Jeśli chcesz, żeby dalej tak było, musisz mnie chronić.
- Załatw tych kolesi. - Więc teraz pracuję dla ciebie?
Albo ja albo oni.
W tym mieście nie brak sprzedajnych glin.
Nietrudno będzie znaleźć kolejnego tak przydatnego jak ty...
ale z mniejszym bagażem.
Raport poproszę.
Powiedziałem "proszę".
I to mi się podoba.
Finch, wiem, dlaczego pani doktor prześladuje Bentona.
W 1996, gdy Benton był na ostatnim roku studiów,
dokonał napaści na tle seksualnym na studentkę pierwszego roku
na imprezie bractwa.
Zeznała, że chciała mu zaimponować.
Był gwiazdą sportu.
Wypiła z nim parę piw. Twierdziła, że coś jej dorzucił.
- Dlaczego go nie aresztowano? - Czekała ze zgłoszeniem dwa dni.
Pewnie bała się i wstydziła.
Toksykologia nic nie wykazała. Wynik testu na gwałt był niejednoznaczny.
- Wycofała zarzuty. - Kim ona była?
Gabrielle Tillman, siostra pani doktor.
Rok po tym ataku Gabrielle zmarła w drodze do szpitala
z powodu przedawkowania antydepresantów i leków nasennych.
To nie był wypadek.
- Popełniła samobójstwo. - Dlatego wyskoczył nam numer Tillman.
Zamierza zamordować Bentona.
Człowieka odpowiedzialnego za śmierć jej siostry.
Zgadza się.
Jest lekarzem, ratuje ludziom życie.
Nie wie, jak to jest je odebrać.
To ją zniszczy.
Pan Burdett? Jestem detektyw Carter.
Dzwoniłam w związku z napadem, którego był pan świadkiem.
Mogę wejść?
Oczekiwałem pani.
- Przepraszam za bałagan. - Jest pan praktykantem adwokackim, tak?
W magazynie badał pan sprawę?
Sąd dla spraw spadkowych nie wymagał zabezpieczenia od wykonawcy testamentu.
Ten z kolei kradł za plecami Ulman Estate.
- Proszę spocząć. - Dziękuję.
Został pan ranny podczas napadu?
Bez obaw, nie pozwę miasta.
To stara kontuzja,
niemniej stres związany z tą sytuacją nie pomógł.
Robimy, co w naszej mocy, by złapać tych ludzi.
Może mi pan opowiedzieć, co się stało?
Stałem przy okienku w magazynie dowodów.
Wpadli ci ludzie z bronią.
Krzyczeli, że mamy się położyć na podłodze,
więc tak zrobiłem.
Podczas napadu usłyszał pan, żeby któryś z nich wspomniał imię "Elias"?
Nie sądzę. Kim jest Elias?
Przyjrzał się pan ich twarzom?
Nie.
Czy któryś z nich z panem rozmawiał?
Nie przypominam sobie.
Bo mnie się wydaje...
że ten człowiek coś do pana powiedział.
Miałem nadzieję, że nie będę musiał znów tego przerabiać.
Zgadza się.
Powiedział mi, że mam przestać się na niego gapić.
Ciekawe.
Większości ludzi instynkt podpowiada, by odwrócić wzrok.
Nigdy nie zarzucano mi, że jestem jak większość ludzi.
- Powiedział panu coś jeszcze? - Nie.
Próbował się pan z nim skontaktować w inny sposób?
- Niby jak? - Gdy trzymał pana za marynarkę.
Poprosiłem, żeby mnie puścił.
- To wszystko? - Przywykła pani pewnie do broni,
a sceny przemocy są dla pani powszechne,
ale zapewniam, że dla mnie było to coś strasznego.
Byłem tak przerażony, że nie mogłem oderwać wzroku.
Gdy mnie podniósł, byłem pewny, że zginę.
Więc owszem, komunikowałem się z nim.
Błagałem o życie.
Przykro mi, że nie pamiętam, jakich dokładnie słów użyłem.
Jeśli coś przyjdzie panu do głowy, proszę o telefon.
Obiecuję, że go złapiemy.
- Gdzie Tillman, panie Reese? - Pracuje.
Zajmuję się pobocznym projektem. Co cię trapi, Haroldzie?
Detektyw Carter. Spotkałem się z nią w sprawie napadu.
Musiałem się dowiedzieć, ile wie.
Jest zmotywowana. Niektórzy powiedzieliby, że ma bzika.
Niedługo na ciebie zapoluje.
Musimy mieć plan na taką ewentualność.
Zajmuję się tym.
Chcę się zakumplować z pewnym policjantem.
Pomoże nam z Carter i Fusco.
Tillman kończy pracę za 20 minut. Muszę spadać.
Po wyjściu z baru poszliśmy do niego.
Dorzucił mi coś do drinka.
Straciłam świadomość.
Gdy... się obudziłam,
leżałam naga w jego łóżku, twarzą w dół.
Nie mogłam znaleźć sukienki.
Chciałam krzyczeć, wezwać policję, kogokolwiek.
Ale bałam się.
Gdy wychodziłam, płakałam.
Uśmiechnął się tylko i powiedział, że jestem naprawdę dzika
i chciałby zobaczyć mnie w pracy.
Teraz widzę go codziennie, gdy się tak uśmiecha
i chce mi się wymiotować.
Potrzebuję tej pracy. Nie mogę odejść.
Nigdy nie wypowiadam się na takich spotkaniach.
- Słucham? - Nie chciałem przeszkadzać...
- Chciałem tylko kawę. - Przepraszam.
Nie ma za co. To dziś moja trzecia.
Wciąż przychodzę w takie miejsca w nadziei, że poczuję się lepiej,
ale to tylko pogarsza sprawę.
Ta kawa jest okropna.
Zna pani tę kobietę?
Nie.
Ale znam kogoś takiego jak ona.
A pan?
- Dlaczego pan tu jest? - Straciłem kogoś bliskiego.
Przykro mi.
Nie ma dnia, bym nie myślał, co mogłem zrobić.
Długie lata zbierałam się po tym, co spotkało moją przyjaciółkę.
Myślałam, że mogę... z tym żyć.
Zostawić to za sobą.
Miałam dobrą pracę, udane życie.
- Miesiąc temu go zobaczyłam. - I wszystko wróciło.
Jadł kolację we francuskiej knajpce w mojej okolicy.
Miał randkę. Wyglądał na zadowolonego.
Mój świat runął, a on wygląda na zadowolonego.
Przepraszam, nie wiem, czemu to panu opowiadam.
Każdy musi się komuś wygadać. Jestem John.
A ja Kate Leman.
Zdjęcia to jakieś chore trofea ofiar.
Benton przekonuje te kobiety, żeby zażyły z nim kokainę,
podaje im środki usypiające, a potem je gwałci.
Rano zbyt się boją, żeby iść na policję i się w to wplątać.
To wyjaśnia, czemu zarzuty przeciw niemu są stale wycofywane.
Facet jest niemoralny...
Rajcuje go gwałcenie i upokarzanie tych kobiet.
Nie przestanie, Finch.
Masz coś na temat nazwiska, które podała mi pani doktor?
Mamy trzy Kate Leman...
Ten sam pseudonim podała Bentonowi.
Pierwsza to 80-letnia babcia mieszkająca w Bronksie.
Druga żyje w głębi stanu w żeńskim zakładzie karnym.
Trzecia ma skrytkę pocztową przecznicę od szpitala Tillman.
Niedawno wynajęła furgonetkę i dom letniskowego w Montauk.
- Znalazłeś dom? - I coś jeszcze.
Pani doktor ma wszystko, by na dobre zlikwidować Bentona.
Co masz na myśli?
3,5 kg ługu. Podgrzany do 150°C
rozpuści ciało w mniej więcej trzy godziny.
Powstrzymam się od pytania, skąd pan o tym wie.
Jest bardzo skrupulatna.
Zaplanowała wszystko ze szczegółami.
I ujdzie jej to na sucho.
Zaczynam się zastanawiać, czy nie robi światu przysługi.
Tillman nie jest zabójczynią.
Jeśli to zrobi, zniszczy sobie życie.
Co pan radzi, panie Reese?
Nie damy jej okazji.
Znajdę jakiś sposób, by Benton zniknął.
Postanowiłeś mi pomóc? Niełatwo mnie zastąpić, co?
Ostrzegam, że ci ludzie wpakują ci dwie kulki w plecy,
więc nie oszczędzaj nikogo.
Na pewno nie mam pilnować wyjść na tyłach?
Nie, tu jest dobrze.
Detektywie?
Masz naszą forsę?
Miałeś ich załatwić.
Co robisz? Okradasz ich?
Jeśli to ci poprawi humor, robię to w dobrej wierze.
Przepraszam pana.
- W czym problem? - W niczym.
Słyszy mnie pan?
Mówię ci, to był szalony tydzień.
- Stawiam wam drinka. - Zwolniono go.
- Dlaczego? - Ma cztery papugi.
Garnitur każdego z nich kosztuje więcej niż zarabiam przez pół roku...
Tacy prawnicy znają każdą lukę,
przez którą gnój pokroju Bentona może się przecisnąć.
Co z Toreros?
Będą szukać mnie i swojej koki.
Więc lepiej dopilnuj, żeby cię nie znaleźli.
Wiesz, w jakie bagno mnie wpakowałeś?
Czemu miałbym nie narobić rabanu i nie wpakować cię za kratki?
Nie wiem. Czemu?
To ja.
Wiem, że jest późno.
Teraz już wiem, że to moja wina.
Próbowałam wyrzucić to z głowy, ale nie potrafię.
Przepraszam, Meg. Powinnam być lepszą siostrą.
Proszę, zapomni, że dzwoniłam. Zapomnij o wszystkim.
- Dr Tillman się przemieszcza. - Miała być w pracy.
Była.
Poszła się zdrzemnąć i powiedziała pielęgniarce, żeby jej nie budzić.
- Wyjeżdża ze szpitala. - Zajmę się tym.
Cokolwiek robisz, pospiesz się. Kieruje się do mieszkania Bentona.
Zrozumiałem.
Możemy się tym zająć później? Jestem trochę zaję...
Co jest?
Reese, pani doktor jest u Bentona od pięciu minut.
Gdzie pan jest, do cholery?
Miło znów cię widzieć, Lionel.
Detektyw Fusco ma u nas dług, więc wpłacił małą zaliczkę...
Ciebie.
Wszyscy wygrywają.
Gdzie nasza kokaina?
Znam cię.
Więc wiesz, że zadzierając z kartelem, traci się głowę.
- Przykro mi. - Za późno na przeprosiny, amigo.
Nie, przepraszam, ale to ty stracisz głowę...
Gdy twój szef dowie się, że pomagałeś rywalom z kartelu Gulf
zamordować ludzi szefa oraz jego syna.
- To prawda? - Zamknij się.
- Skąd wie o Miguelu? - Łże.
Jeśli znów cię zobaczę, stracisz głowę.
To nic osobistego, jasne?
Nie miałem wyboru. Chcieli mnie zabić.
Mówiłem ci, że nie jesteś jedynym brudnym gliną w mieście.
Ktoś był mi winien przysługę.
Czas na zmianę scenerii.
Teraz będziesz robił dla mnie coś innego.
Jeszcze jedno...
Nie próbuj tego więcej.
- 20 dolców za dwójkę. - Jasne.
Tak myślałem, że to ty. Pamiętasz mnie?
A tak, facet z grupy wsparcia.
- Muszę lecieć. - Pozwól postawić sobie kawę, Megan.
Słyszałem, że jest okropna.
Ten związany gość z tyłu furgonu może zaczekać.
Jesteś bystra.
Byłaś też ostrożna.
Pewnie dlatego nie złapano by cię.
Ale tak naprawdę nigdy od tego nie uciekniesz.
Wiesz, kim jest? I co zrobił?
Wiem wszystko o Andrew Bentonie.
O tobie także, Megan.
Jesteś świetną lekarką.
Spędziłaś wiele lat lecząc ludzi.
Wiem też, że jeśli to zrobisz i zamordujesz go z zimną krwią...
To cię zabije.
Powiedziałeś, że kogoś straciłeś.
To była prawda?
Jak możesz mówić mi, żebym nie robiła czegoś,
o czym w głębi serca wiesz, że sam byś zrobił?
Bo w przeciwieństwie do ciebie...
wiem, co się dzieje, gdy odbiera się komuś życie.
Tracisz cząstkę siebie.
Nie wszystko... ale najważniejszą część.
To stało się z tobą?
Nie musisz tego robić.
Możesz jeszcze zawrócić.
Widział moją twarz.
Powinienem sobie uciąć z nim małą pogawędkę.
Zaufaj mi, że to nie będzie miało znaczenia.
Daj kluczyki, Megan.
Po tym wszystkim, co zrobił, mam ci tak po prostu wręczyć kluczyki?
Odejdzie wolny? A ja, co dostanę?
Drugą szansę, by odpuścić.
- Odzyskać życie. - A Gabrielle?
Jej pamięć będzie żyła w tobie.
Nie rozumiem. Kim jesteś i co tu robisz?
Już ci powiedziałem.
Każdy musi się komuś wygadać.
Dziękuję.
Reese?
- Gdzie dr Tillman? - Nic jej nie jest.
Mam jej furgonetkę... i Bentona.
- Co z nim zrobisz? - Pogadamy sobie.
Czemu to robisz, Finch?
Maszyna, numery, to wszystko?
Mówiłem, panie Reese.
Mam swoje powody.
A nasz problemik z detektyw Carter?
Zająłem się tym.
- Detektywie. - To prawdziwa przyjemność...
Daruj sobie.
Kazano mi dać ci biurko i nie zadawać pytań.
I tak właśnie robię.
A ty dzwoń do kolegi i każ mu skasować zdjęcia ze mną w roli głównej.
Jak narozrabiasz, nie będzie mnie obchodzić,
jak szerokie masz plecy. Będę patrzył, jak smażą ci dupsko.
Miłego dnia, detektywie.
- Uroczy dzieciak. - Dzięki.
To z napadu na magazyn dowodów?
To było coś.
- Jakieś tropy? - Kilka.
- Przeniesiono cię tu? - Tak.
- Detektyw Fusco. - Carter.
Chyba ze mną utknęłaś.
Gdzie jestem?
Kobieta w moim mieszkaniu, poraziła mnie.
Spokojnie. Kazałem jej odejść.
Nie jest do tego stworzona.
Pomaga ludziom...
Nie to co my.
My ich niszczymy.
Nie rozumiem. Kim jesteś?
- Co chcesz mi zrobić? - Szczerze mówiąc,
jeszcze nie zdecydowałem.
Zadam ci pytanie.
Myślisz, że ludzie naprawdę mogą się zmienić?
Krzywdzisz niewinnych ludzi, a ja...
Bardzo długo zabijałem tobie podobnych.
Proszę, nie jestem tym, za kogo mnie bierzesz.
To pomyłka.
Zaczekaj...
Coś tam zrobiłem.
Przekroczyłem pewne granice.
Ale to się już nie powtórzy. Przysięgam.
Proszę, puść mnie.
Mógłbym, bo przez resztę życia będziesz wiedział,
że mogę cię obserwować.
I jeśli kogoś skrzywdzisz, powstrzymam cię.
Może mógłbyś się zmienić.
Może ja także.
Ale prawda jest taka, że ludzie tak naprawdę się nie zmieniają.
Nie, mogą...
Ja mogę i ty...
Nie sądzę, że mnie zabijesz.
- Nie? - Nie, ponieważ dostrzegam,
że jesteś dobrym człowiekiem.
Dobrym?
Tę część siebie straciłem dawno temu.
Nie jestem pewny, czy mogę ją odnaleźć.
Nie wiem, czy to jeszcze ma znaczenie.
Może tak jest lepiej.
Może do mnie należy robić to, czego dobrzy ludzie nie mogą.
A może dobrzy ludzie wcale nie istnieją.
Może są jedynie dobre decyzje.
Proszę...
Nie chcesz zrobić czegoś, czego będziesz żałował.
A czego według ciebie będę bardziej żałował?
Gdy pozwolę, byś żył czy zginął?
Andrew...
Pomóż mi podjąć słuszną decyzję.